Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Fraszki Kochanowskiego - streszczenie - strona 9

zadaje sobie pytanie o przyszłość: Dalej co będzie? – i nie znajduje na nie prostej odpowiedzi, dodaje - z tym trzymam, kto co w czas uchwyci. Mimo siwych włosów, stara się dotrzymać kroku zmianom czasu. Jest podobny do Proteusa, bożka morskiego który potrafi zmieniać swoją postać. Poeta nie potrafi jednak, jak ów bóg, przewidywać przyszłości, musi zdać się na bieg spraw. 

 

NA LIPĘ (motyw mitologii)

 

Uczony gościu! Jeśli sprawą mego cienia
Uchodzisz gorącego letnich dni promienia,
Jeślić lutnia na łonie i dzban w zimnej wodzie
Tym wdzięczniejszy, że siedzisz i sam przy nim w chłodzie:
Ani mię za to winem, ani pój oliwą,
Bujne drzewa nalepiej dżdżem niebieskim żywą;
Ale mię raczej daruj rymem pochwalonym,
Co by zazdrość uczynić mógł nie tylko płonym,
Ale i płodnym drzewom; a nie mów:
"Co lipie Do wirszów?" - skaczą lasy, gdy Orfeus skrzypie.

 

Utwór pochodzi z Ksiąg trzecich. Zaczyna się od słów: Uczony gościu! […] Podmiot liryczny – lipa zwraca się doń z prośbą pochwalny wiersz o niej. Przypomina swoje zalety, z których ów uczony gość (człowiek wykształcony) korzystał: cień, chłód, możliwość odpoczynku. Lipa nie oczekuje uczczenia winem czy oliwą, nie czuje się boginią, ale też doskonale umie docenić swoje walory. Pragnie być bohaterką literatury, by zazdrościły jej inne drzewa, nawet mające obfitość owoców. Broni się przed ewentualną odmową, odwołując się do przykładu z mitologii: skaczą lasy, gdy Orfeus skrzypie (gra na skrzypcach lub podobnym instrumencie). Ów śpiewak potrafił poruszyć swoja muzyką całą naturę: skały, drzewa, zwierzęta.

 

Utwór jest urozmaicony pod względem środków artystycznych: m. in. personifikacja lipy, apostrofa do uczonego poety, aluzja do mitologii, urozmaicenie składni – potencjalne pytanie adresata. Tekst liczy